Ten plakat łączy dwa światy w jednej ramie: surowy łuk złotej wydmy i ostry kontur kolosalnej konstrukcji nad nią. Światło przecina oba, rzucając głębokie cienie, które sprawiają, że piasek wydaje się nie mieć końca. To obraz sugerujący spotkanie ludzkiej inżynierii z cichą cierpliwością pustyni.

Podoba nam się, jak kompozycja niemal oszukuje wzrok. Najpierw widzisz fakturę i cień, potem ujawniają się detale konstrukcji. To taki plakat, do którego chce się wracać. I nie, nie zostawi piasku na podłodze — tylko pytania na ścianie.